คนเราทุกคนไม่ว่าจะรักการเข้าสังคมขนาดไหน หรือมีโลกส่วนตัวมากน้อยเท่าไรก็ตาม เวลาทั้งหมดที่มีย่อมถูกแบ่งซอยเป็น 2 ส่วนใหญ่ๆ ด้วยกัน นั่นคือ เวลาที่ใช้ร่วมกับคนอื่นๆ และเวลาส่วนตัว ต่างกันเพียงแค่ว่าสัดส่วนของอะไรจะมากจะน้อยกว่ากัน เวลาที่เราใช้ร่วมกับคนอื่นๆ เหมือนวงกลม 2 วงที่ทับซ้อนกัน (นึกถึง logo ของช่อง 7 เอาไว้นะ) มันจึงเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมคนเราที่ไม่ได้มีนิสัยใจคอตรงกัน 100% จึงคบหาสมาคมกันได้ ขอแค่บางส่วนก็เพียงพอแล้ว

จันทบุรีของเราเป็นจังหวัดที่เหมาะมากๆ สำหรับคนที่มีโลกส่วนตัวสูง เพราะเรามีพื้นที่เงียบๆ สบายๆ กระจายตัวอยู่ทั่วทั้งจังหวัด แม้จะเป็นในเขตตัวเมืองก็ตาม หลายๆ ครั้งที่เห็นคนจันท์เรานั่งเหม่อตามสวนสาธารณะ หลายๆ ครั้งที่เห็นคนจันท์เรานั่งตกปลาอยู่ที่หัวเรือเงียบๆ หลายๆ ครั้งที่เห็นคนจันท์เรานั่งขีดๆ เขียนๆ อะไรบางอย่างลงสมุดบันทึกตามม้านั่งข้างทาง

ความไม่เร่งรีบเร่งร้อนของจันทบุรีเรา ทำให้บรรยากาศสบายๆ คลายตัว เกิดขึ้นได้ไม่ยากนัก ต้นไม้ที่หันไปทางใดก็เจอ อากาศสะอาดๆ ที่เย็นชื่นใจ โดยเฉพาะช่วงเช้ากับช่วงเย็น ไม่มีที่ไหนจะสุขใจเท่าบ้านเราอีกแล้วครับ

น้องคนหนึ่งที่ได้มารู้จักกันเมื่อครั้งจัดนิทรรศการผลงานศิลปะ “ฝุด ฝุด” นิทรรศการแรกที่จัดที่ house เคยเล่าให้ฟังว่า เวลาที่จะทำงานวาดภาพเขาต้องหนีเข้าไปทำงานในบ้านกลางสวน เพราะสงบเงียบและมีสมาธิในการทำงานมากกว่า คนจันท์เราได้เปรียบที่มีสวน ได้เปรียบที่มีป่าส่วนตัว อยากจะเข้า-ออกเมื่อไรก็ได้ พื้นที่ที่เราสามารถหลีกเร้นจากโลกภายนอกเข้าไปอิงแอบอยู่กับธรรมชาติ

เวลาส่วนตัวทำให้เราได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง ได้ “หยุด” และมองดูตัวเอง ได้มีช่องว่างให้ได้พูดคุยกับตัวเอง ได้ทบทวนการกระทำต่างๆ ที่ผ่านมา นอกจากที่เราควรจะแบ่งเวลาให้กับตัวเองแล้ว เราก็ควรแบ่งปันที่ว่างให้กับช่วงเวลาส่วนตัวของคนอื่นเช่นกัน เพราะไม่อย่างนั้นแล้ว..วงกลมอีกวงก็คงจะถูกเบียดกลืนไปจนหมด และสุดท้ายความเป็นตัวเองก็จะหายวับดับไป

ชายคนหนึ่งกับมุมเงียบๆ บนหัวเรือ

Tags: พื้นที่ส่วนตัว

This entry was posted on Wednesday, December 28th, 2011 at 15:47 and is filed under บทความ. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.